The Next Big Thing

We waren hier thuis van plan om onze kelder op te ruimen. Al snel kwam mijn man een doos met oude foto’s tegen. Het opruimen, tja, daar komt dan niet veel meer van terecht. Je kunt nauwelijks geloven dat de kinderen ooit zo klein zijn geweest. Het is vervolgens confronterend om foto’s van jezelf te zien van voor de kinderen. Niet alleen de kinderen zijn een stuk ouder geworden!

Mijn man zei gisteravond: ‘het is gek, op al die foto’s zaten we nog midden in een bepaalde stramien van toekomst en verwachting. Van later als ik groot ben: Straks eindexamen, of afstuderen, loopbaan, trouwen?, kinderen, zou het lukken, en hoeveel?’
En ‘nu’ zei hij, ‘is er een langere periode aangebroken zonder een duidelijke structuur, waar we kennelijk zelf iets van moeten maken.’

Toen hij dat zei moest ik denken aan een boek dat ik ooit las over een een hip stel in New York dat maar niet kon beslissen over de eventuele volgende stap: wel of geen kinderen. Enerzijds was hun vrijheid ze te lief, anderzijds hadden ze het idee dat ze zich voor de echte vragen van het leven zouden verstoppen als ze te snel aan kinderen zouden beginnen omdat het nu eenmaal in de lijn der verwachting lag. ‘What ‘s the next Big Thing?’ een vraag die telkens terugkwam.

Of je nu kinderen hebt of niet, een dergelijke vraag komt vermoed ik bij iedereen op bepaalde momenten aan de orde. Kinderloze mensen worden vermoed ik eerder geconfronteerd met het zelf betekenis moeten geven aan hun leven. Begrijp mij niet verkeerd: het krijgen van kinderen en het voor ze zorgen geeft natuurlijk betekenis.Maar je kunt bepaalde vragen ook wat naar achteren schuiven, er je zelfs een beetje voor verstoppen, als je midden in de tropenjaren van een jong gezin verkeert. Maar als ze ouder worden zie je dat ze langzaam van je vandaan gaan schuiven richting een eigen leven en komen de vragen over betekenis meestal vanzelf naar je toe.

Als het zo is, dat we, als veel grote gebeurtenissen achter ons liggen, zelf een nieuwe structuur aan ons leven moeten geven, dan zou je het ook kunnen beschouwen als een kans. Misschien voelt het eerder als een worsteling en wat ongewis en eenzaam maar toch… Het is een kans om meer diepgang en kwetsbaarheid te zoeken in relaties om je heen. Een kans om je te blijven ontwikkelen en je kennis en kunde tot nu toe met anderen te delen; om meer van jezelf weg te gaan geven. Om anderen te helpen waar je voorheen te weinig oog voor had misschien. Om schoonheid een andere betekenis en invulling te geven en van dingen om je heen steeds meer te kunnen genieten. Want hoe meer levenservaring je hebt, hoe meer ziel en menselijkheid je met je meedraagt, hoe meer je te delen hebt met anderen die op je weg komen.

03. februari 2014 by Claartje Kruijff
Categories: Blog | Reacties uitgeschakeld voor The Next Big Thing