Van buiten naar binnen

Een vriend kreeg acht jaar geleden de diagnose ALS. Dat is een afschuwelijke en genadeloze zenuw/spierziekte waarbij de spiergroepen één voor één uitvallen uiteindelijk resulterend in de dood. Voor zijn ziekte had deze vriend veel mee. Een mooi uiterlijk, een goede baan, een leuke vrouw. Hij was sportief, sociaal, geliefd. Maar toen hij ziek werd verloor hij één voor één al zijn functies. Zijn mooie buitenkant begon steeds verder af te brokkelen. Daarvoor in de plaats kwam een prachtige binnenkant tevoorschijn. Hij werd met de dag mooier. Hij was zo menselijk mens.
In onze beeldcultuur waarin buitenkant, vorm en perfectie hoog in het vaandel staan, hield hij ons, door hoe hij zijn lot aanvaardde, een spiegel voor. Dat schoonheid een hele andere betekenis kan hebben. Zijn lijf werd steeds meer een gebroken huis, maar zijn geest, zijn innerlijke licht, zijn werkelijke schoonheid begon er steeds mooier en feller doorheen te schijnen. Hij kwam steeds dichter bij de bron van het leven- zelfs door de dood heen. Ik ben – en velen met mij- dankbaar voor zijn vriendschap en mis hem.
Deze Kerstdagen denk ik aan mijn vriend en aan een aantal vrienden die veel te jong zijn gestorven en die niet meer bij ons zijn en die erg gemist worden. Aan hun gezinnen die leven met gemis. Maar ook aan mensen die niet meer van hun lichaam op aan kunnen en die het meer en meer van hun innerlijke kracht moeten hebben. En ook aan hoe dit ons allemaal raakt. Want hoewel de meesten van ons het geluk hebben niet te hoeven meemaken wat mijn vriend moest doorstaan; we zullen allemaal aan buitenkant, jeugd, perfectie en mogelijkheden moeten inleveren. Steeds meer. Maar hopelijk zullen we des temeer aan innerlijke rijkdom, menselijkheid en schoonheid winnen.

26. december 2013 by Claartje Kruijff
Categories: Blog | Reacties uitgeschakeld voor Van buiten naar binnen